عشق سرشار

              قایقی باید ساخت

          باید انداخت به آب

          دور باید شد از این خاک غریب

             همچنان باید راند

              تا به آغاز شقایق

               تابه آواز غناری

و مهتاب همچنان پرتو های نقره فام خود را از سر محبت

به ستاره ها می بخشد و ستاره ها

هرکدام نشانه ای می شوند از عشق

و تو ای مسافر

در کوچه پس کوچه های تنهایی

در ان شب که دگر هیچ ستاره ای سوسو نکرد

به یاد خورشید بمان